[ سوره الشعراء ‹ 26 › : آيات 30 تا 37 ] قالَ أَ وَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ ‹ 30 › قالَ فَأْتِ بِه إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‹ 31 ) فَأَلْقى عَصاه فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ ‹ 32 › وَنَزَعَ يَدَه فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ ‹ 33 › قالَ لِلْمَلإِ حَوْلَه إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ ‹ 34 › يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِه فَما ذا تَأْمُرُونَ ‹ 35 › قالُوا أَرْجِه وَأَخاه وَابْعَثْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ ‹ 36 › يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ‹ 37 › ترجمه : 30 - ( موسى ) گفت : حتى اگر نشانه آشكارى براى رسالتم براى تو بياورم ؟ 31 - گفت : اگر راست مىگويى آن را بياور ! 32 - در اين هنگام موسى عصاى خود را افكند و مار عظيم و آشكارى شد . 33 - و دست خود را در گريبان فرو برد و بيرون آورد در برابر بينندگان سفيد و روشن بود . 34 - ( فرعون ) به گروهى كه اطراف او بودند گفت : اين ساحر آگاه و ماهرى است ! . 35 - او مىخواهد شما را از سرزمينتان با سحرش بيرون كند ، شما چه نظر مىدهيد ؟ 36 - گفتند : او و برادرش را مهلت ده و به تمام شهرها ماموران براى بسيج اعزام كن . 37 - تا هر ساحر ماهرى را نزد تو آورند .